Leedvermaak

Idols-jurylid HenkJan Smits vindt het Talpa-programma De Nix Factor ronduit slecht. “Wat zij laten zien, minkukels, is precies de kracht van de audities van Idols. Mensen die niks kunnen, maar er vol van overtuigd zijn dat ze heel goed zijn. Je programma daaromheen bouwen vind ik makkelijk scoren.”

Kandidaten die niet slecht genoeg zingen en maar een b??tje uitstraling hebben, worden door de Nix Factor-jury geadviseerd naar Idols te gaan, de mindere goden mogen door naar een volgende ronde. De slechtste kandidaten worden onder handen genomen door drie producers: Rob Bolland, Tjeerd Oosterhuis en Emile Hartkamp. Ze beschouwen het als een uitdaging om een ster te maken van deze door de jury geselecteerde non-talenten. “Ik begrijp die constructie niet. Ik vind het een beetje treurig”, zegt hij in De Telegraaf. Volgens hem schetst het programma een foutief beeld van de platenindustrie en ?dat is nog erger?. HenkJan, vooral bekend door zijn zonnebril in het gepermanente haar, zegt dat niet iedereen, zoals De Nix Factor suggereert, een ster kan worden. “Het medium tv zorgt voor populariteit. Als die wordt omgezet in een plaatje dan zorgt tv indirect voor goede verkoopcijfers, maar met één hit ben je nog geen ster.” En dat weet de talentenjager als geen ander, want geen enkele Idols-winnaar is ooit doorgebroken. Boris bijvoorbeeld (“Keep the soul alive”) zou het ?helemaal gaan maken?, maar trekt slechts volle zalen op de camping.

HenkJan, de ontdekker van dezelfde Boris, huilt verder dat de muziekindustrie belachelijk wordt gemaakt door de producers van het programma. “Ik als muziekfreak vind dat een zeer kwalijke zaak? en ?als je leedvermaak niet begrijpt, moet je er geen programma over maken.?