Vrijheid en fatsoen [column]

Mooi niet, als ik tegen mijn vriendin zeg dat ze dit of dat moet ddoen, doet ze dat.

Het sterft inderdaad van de mensen die niet met hun vrijheid kunnen omgaan. Gelukkig maar dat ik geen babyboomer ben, meer een babeboomer.

Das een mooi stukje. Want in hoeverre ben je nou eigenlijk ‘vrij’ te zeggen, doen wat je wilt?

Vorige week werd ik aangesproken door mijn werkgeefster. Of ik ook eens iets leuks wilde vertellen over die winkel van haar. Ze was inderdaad gekwetst door wat ik schreef, of geschreven had. Ik heb haar toch duidelijk gemaakt dat het mijn weblog en mijn ding is. En als ze er niet mee overeen kon komen, mijn weblog of niet moest bezoeken, of genoegen moest nemen met wat er stond.

Blijft natuurlijk wel het feit dat je rekening moet houden met de mensen om je heen. Dat is denk ik niet een beperking in je vrijheid maar een omgangsvorm waarbij je je prettig voelt. En dan nog het liefst allebei, als we over een relatie spreken. En nee. Ik geef niet altijd toe. Soms die ik ook wel eens gewoon lekker egoistisch en kies gewoon voor mezelf. Of een ander dat nou leuk vindt of niet.

Ik polder me idd gek in mijn persoonlijke levenssfeer, zelfs de koelkast is leeg.

Je moet gewoon een beetje tactisch omgaan met de dingen die je zegt. Tegen intelligente mensen kan je nu eenmaal eerder de waarheid vertellen en zeggen wat je denkt en vindt dan tegen de domme medemens.
Ik kan het tenslotte weten met mijn jarenlange ervaring met mijn debiele broertje Plurk.

@kudtzusje, “Een omgangsvorm waarbij je je prettig voelt”, Is dat zo? Voelen wij ons echt prettig bij omgangsvormen die ons beperken in onze uitingsdrang? Hoe vaak heb je zelf wel niet meegemaakt dat je na een avond socializen opeens met een slecht gevoel blijft zitten omdat je iemand niet de waarheid over het

@Target: Om eerlijk te zijn houd ik niet vaak mijn kop voor de lieve vrede. Heb niet voor niks weinig ‘vrienden’ voor zover al die mensen waar ik gewoon de waarheid aan vertel vrienden genoemd kunnen worden. Eigenlijk is het best simpel. Als iets mij niet zint vertel ik dat. Is de ander het daar weer niet mee eens ben je vrij om te reageren daarop. Meestal gebeurt dat inderdaad niet en wordt de ander boos en voelt zich zeer onrecht aangedaan. Altijd een opening voor een goed gesprek dus. Kiest die ander daar niet voor.. dan is dat zijn of haar probleem en niet het mijne.

ja en dat was ik dus weer :?

@ Target: Nog geen paria, heb de persoon in kwestie ‘de waarheid’ nog niet verteld. Heb momenteel last van extreme lafheid…