Mike Boddé: Hoe het is om depressief te zijn
“Stel, je gaat flauwvallen: voor je echt wegvalt krijg je een zware hartklopping, word je misselijk en gaat er een zware scheut van wanhoop door je onderbuik. Daarna volgt heel kort het besef dat het leven een hel is en dat alles spoedig verkeerd zal lopen. Daarna ga je out. Dat angstige , gejaagde gevoel had ik jarenlang aan een stuk door. Ik werkte niet meer, ik had geen eigen huis omdat ik niet meer voor mezelf kon zorgen en woonde weer bij mijn ouders. Ik zag mijn vrienden niet meer en meisjes waren er in die tijd al helemaal niet. Kortom: bijna alle factoren die maken dat een mens zich goed en sterk voelt, ontbraken.”
Nee, cabaretier, presentator en muzikant Mike Boddé is als kind niet seksueel misbruikt door nonnen of paters. De dienaar van de lach werd overvallen door depressies, van zijn 21ste tot zijn 28ste. Over zijn lijdensweg schreef de geniale humorist een ontroerend boek, getiteld Pil, dat deze week verschenen is. In de Varagids van deze week zegt hij verder dat er oorspronkelijk veel meer grappen in zijn boek stonden, “maar mijn uitgever zei dat ik het onderwerp niet moest weglachen”. De 42-jarige “blije eikel” slikt driemaal daags een wonderpil om geestelijk en lichamelijk overeind te blijven. Al dan niet gemene grappen kunt u kwijt in de reageerbuis. Boddé aan tafel bij Pauw & Witteman: hierrr.
LPF levert haar laatste zetel in
Spruitje
10 mrt, 2010 18:18
Het is vaak zo dat depressies juist bij de personen voorkomen waarvan je het helemaal niet verwacht.
Arjan
21 mrt, 2010 12:11
Ik ben het niet met Mike eens. Zijn conclusie is namelijk gebaseerd op een persoonlijke ervaring, die te verklaren is met wetenschappelijke literatuur.
In feite is zijn stelling hetzelfde als die van iemand die stelt dat hij zijn leven te danken heeft aan de handen van Jomanda.
En daar is ook niets mis mee. Al dank je je leven aan een mooie steen.
Waar het om gaat in de antidepressiva-discussie is dat mensen worden voorgelogen dat er iets mis zou zijn in de hersenen, en dat antidepressiva helpt herstellen. Dat is namelijk een leugen. Door geloven in de leugen kun je herstellen. Dat is bewezen.
Maar vind je niet dat we gewoon eerlijk moeten blijven en dat het duidelijk moet zijn dat de kracht om te herstellen van een zware depressie niet in zo’n pil zit maar in je eigen geest?
Want dat toont de wetenschap dus aan:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18505564
In studies met een zogenaamde ‘actieve placebo’ (neppil met bijwerking) herstelt 100% van alle patiënten net zo goed als met antidepressiva.
Waar het om gaat is dat mensen het recht hebben om dat te weten. En dat de psychiaters die met de ‘gecreerde epidemie’ miljarden verdienen daar niet ongestraf mee weg mogen komen.
En als persoonlijke reactie aan Mike. Wist u dat vele grootheden kampte met een ernstige depressie? Beseft u wat er voor nodig is om de top te bereiken?
Als iets goed zou zijn zoals het was, was u dan gedreven om te verbeteren?
Zie professor Wakefield hierover: http://www.hln.be/hln/nl/37/Psycho/article/detail/61588 3/2009/01/15/Depressie-is-goed-voor-je.dhtml